لغت نامه دهخدا
دون نواز. [ ن َ ] ( نف مرکب ) حامی سفلگان و فرومایگان و نوازنده آنان. ( ناظم الاطباء ). دون پرست. دون پرور. سفله پرور. ( یادداشت مؤلف ):
فلک دون نواز یک چشم است
وان یکی هم میان سر دارد.؟ ( از امثال و حکم دهخدا ).و رجوع به دون و دون پرست و دون پرور شود.