لغت نامه دهخدا
خرمردم. [ خ َ م َ دُ ] ( اِ مرکب ) آنکه بصورت مردم و به سیرت به خر ماند. کنایه از احمق. نافهم:
نیستی مردم تو بل خرمردمی زیرا که من
صورت مردم همی بینم ترا و فعل خر.ناصرخسرو.خرمردمند هر سه نه مردم نه خر تمام
از هر دو نام همچو شترمرغ بهره ور.سوزنی.ای پرستنده زاده سم خر
خرمردم نه ای که مردم خر.سوزنی.