توبتهم

💡 (نعم الارض الشام، و بئس القوم اهلها، و بئس البلاد مصر، اما آنهاسجن من سخطالله عليه، و لم يكن دخول بنى اسرائيل الا معصيته منهم لله. لان اللهقال ادخلوا الارض المقدسه التى كتب الله لكم، يعنى الشام، فابوا ان يدخلوها بعداربعين سنه. قال: و ما خروجهم من مصر و دخولهم الشام الا بعد توبتهم و رضاء اللهعنهم ) (327)

💡 O مشابه اين آيه قبلاً نيز گذشت، كه چنين كسانى توبه شان پذيرفته نيست و گمراهان واقعى مى باشند. (انّ الّذين كفروا بعد ايمانهم ثمّ ازدادوا كفراً لن تقبل توبتهم و اولئك هم الضالّون )(401)

💡 ان الذين كفروا بعد ايمانهم ثم از دادوا كفرا لنتقبل توبتهم و اولئك هم الضالون(90)ان الذين كفروا و ماتوا و هم كفار فلن يقبل من احدهممل ء الارض ذهبا و لو افتدى به اولئك لهم عذاب اليم و ما لهم من ناصرين(91)

💡 O گرچه در اين آيه سخن از بخشش توبه كنندگان است، امّا در آيه ى ديگر مى خوانيم: كسانى كه بعد از ايمان، كفر بورزند وبر آن بيفزايند، ديگر هرگز توبه آنان قبول نخواهد شد. (انّ الّذين كفروا بعد ايمانهم ثمّ ازدادوا كفرا لن تقبل توبتهم ) (601)

💡 4- خداوند توبه پذير است، ولى گروهى زمينه ها را از دست داده اند. جرّاح هر چقدر هم لايق باشد، تا زمينه ى پيوند در مريض نباشد كارى پيش نمى برد. (لن تُقبَل توبتهم )