بناگاه

بناگاه. [ ب ِ ] ( اِ مرکب ) جایگاه. جای بنا:
ز بلغار بگذر که از کار اوست
بناگاه اصلش بن غار اوست.نظامی.
بناگاه. [ ب ِ ] ( ق مرکب ) بغتةً. ( آنندراج ). بناگه. ناگهان. ناگاه. ( فرهنگ فارسی معین ). بناگاهان:
جام تجلیش که بناگاه میدهند
می دان یقین که بر دل آگاه میدهند.اسیر لاهیجی ( از آنندراج ).رجوع به ناگاه شود.

ناگهان.
بناگه. ناگهان. ناگاه.

💡 پس وقتى عذاب ما را به كلى از ياد بردند درهاى همه لذائذ مادى را به رويشان گشوديمو وقتى سرگرم و شادمان به آن شدند بناگاه گرفتيمشان، پس آنگاه ايشان فروماندهو خاموشانند(44)

💡 بدان سبب که بناگاه خون نریزد شاه صفیر تیرش گوید بدشمنان که: حذر

💡 چو بنهاد دستور گامی دو بیش بناگاه کرد آسمان کار خویش

💡 گر زر ز رواج اوفتد بناگاه تو بهر خورش ماحضر چه داری‌؟

💡 بناگاه برق آتشی بر فروخت که این کشته را، از تر و خشک، سوخت