بقهر

بقهر. [ ب ِ ق َ ] ( ق مرکب ) قهراً. جبراً. بزور.

قهرا. جبرا. بزور.

💡 گفتم دلم ز کوی تو خواه شدن بقهر گیسو گشود و گفت رها دار تا رود

💡 بقهر و لطف تو بادا مدار آتش و آب ز حلم و علم تو بادا نشان سفل و علی

💡 نهاده ام سر خدمت بر آستان ارادت گرم بلطف بخوانی و گر بقهر برانی

💡 هزار بتکده آواره کرده هر یک ازو هزار شیر دمنده بقهر کرده شکال

💡 آزاد و بنده با سر شغل و عمل شدند بیچاره صدر دین، که بقهر از میان برفت

💡 متاع حادثه، روزی بقهر بفروشند چه غم خورند که ما را سر خریدن نیست