بت شکنی

بت شکنی. [ ب ُ ش ِ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل بت شکن. کسر صنم. شکستن بت. بت شکستن. عمل بت شکستن. ( ناظم الاطباء ).

بت شکن بت شکستن

[ویکی فقه] بت شکنی (قرآن). حضرت ابراهیم (علیه السلام) برای مبارزه با بت پرستی، بتهای قومش را شکست.
اقدام ابراهیم (علیه السلام) به شکستن بتهای قومش:ولقد ءاتینآ إبرهیم رشده من قبل...• وتاللّه لأکیدنّ أصنمکم بعد أن تولّوا مدبرین • فجعلهم جذذا إلّاکبیرا لَّهم لعلّهم إلیه یرجعون. وإنّ من شیعته لإبرهیم • فراغ إلی ءالهتهم...• فراغ علیهم ضربا بالیمین.
نشکستن بت بزرگ
شکستن همه بتها از سوی ابراهیم (علیه السلام) به جز بت بزرگ، با انگیزه رجوع بت پرستان و درک ناتوانی بتها:ولقد ءاتینآ إبرهیم رشده من قبل وکنّا به علمین • وتاللّه لأکیدنّ أصنمکم بعد أن تولّوا مدبرین • فجعلهم جذذا إلّاکبیرا لَّهم لعلّهم إلیه یرجعون. در مرجع ضمیر «إلیه» سه احتمال وجود دارد: ۱. به ابراهیم (علیه السلام) برگردد؛ ۲. به «کبیراً» برگردد؛ ۳. به «اللّه» راجع باشد. برداشت براساس احتمال دوم است.
نسبت شکستن بتها به بت بزرگ
نسبت شکستن بتها به بت بزرگ، از سوی ابراهیم (علیه السلام) با هدف بیداری بت پرستان:قال بل فعله کبیرهم هذا فسلوهم إن کانوا ینطقون.

💡 خلیل بت شکنی کو که نفس دون شکند که نیست در حرم دل به غیر او صنمی

💡 بود دلم بت پرست از کف ایشان بجست دوست چو آمد به دست بت شکنی کار ماست

💡 آن صنم بود مگر نور علی مظهر حق کز پی بت شکنی بود بیک بار افکند

💡 در حقیقت بر ما، بت شکنی خودشکنی ست صیت اسلام بود، بانگ انا اللّهی ما

💡 درون سینه بتی داری از هوی بشکن بدستیاری لطف خلیل بت شکنی