نگاه به ابرار

[ویکی فقه] نگاه به ابرار (قرآن). نگاه به معناى نظر و دید است.
مشهود بودن درخشندگی و طراوت نعمتهاى آخرت، در چهره ابرار، براى بیننده و نظاره گر:کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ تَعْرِفُ فِی وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِیمِ.
آیه۱۸.
۱. ↑ فرهنگ فارسى، ج ۴، ص ۴۸۰۵، «نگاه».۲. ↑ آیه۱۸.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳۱، ص۳۸۳، برگرفته از مقاله «نگاه به ابرار».
...

💡 ز بس که منفعل از کرده های خویشتن است فلک نگاه به بالا نمی تواند کرد

💡 ناگهان و در عين ناباورى حسين كوچولو چشم باز مى كند. نگاه به مادر مى اندازد. مادرنيز بهت زده به كودك مى نگرد و سپس فرياد شادى سر مى دهد.

💡 عشق آن دقیقه نیست که از کس توان نهفت مردم مگر نگاه به سیما نمی‌کنند

💡 چشم تو یک نگاه به ما کرد در ازل ما را بس است تا به قیامت همان نگاه

💡 اما لکوگ با نگاه به واژه farnah در سنگنبشته‌های پارسی باستان خاستگاه زبان سیوندی را در خاور ایران و در همسایگی خوری می‌داند. همچنین بر اندیشه ویندفور گویش‌های شمال خاور ایران نیای سیوندی دارد.

💡 ابو خالد تمار گويد: روز جمعه اى بود كه با ميثم تمار بر روى رودخانه فراتبوديم ناگهان بادى وزيد، ميثم بيرون آمد و بعد از نگاه به باد گفت: كشتى را محكمداريد كه اين بادى تند است، همين ساعت معاويه مرد.