عفریت دل

عفریت دل. [ ع ِ دِ ] ( ص مرکب ) آنکه دلی چون دل دیو دارد: آهن سم، فولادرگ، صاعقه انگیز، صرصر تک، عفریت دل. ( در وصف اسب ). ( سندبادنامه ص 252 ).

آنکه دلی چون دل دیو دارد: آهن سم فولاد رگ صاعقه انگیز صرصر تک عفریت دل

💡 نشستم از برش چون عرش بلقیس / بجست او چون یکی عفریت هایل. منوچهری.

💡 که بی دلیل نیارد شدن در او عفریت که بی وسیله نیارد شدن در او شیطان

💡 مگر ناگه کمین آورد بر عفریت سیاره مگر در شب شبیخون کرد بر مریخ اهریمن

💡 عفریت دوستار تو و دستیار تست / جبریل دستیار من و دوستار من. ناصرخسرو.

💡 گر چه هم صحبت عفریت غریب است پری نسبت ترک و رقیبش به وجود و عدم است

💡 گفت عفریتی که تختش را به فن / حاضر آرم تا تو زین بیرون شدن. مولوی.