رخ تابیدن
مترادفها
درخشیدن، جلوه کردن
متضادها
پنهان شدن
لغت نامه دهخدا
رخ تابیدن. [ رُ دَ ] ( مص مرکب ) روگردان شدن. روی برگرداندن. رو گردانیدن. رو پیچیدن.روی گردان شدن. رخ تافتن. و رجوع به رخ تافتن شود.
فرهنگ فارسی
رو گردان شدن روی برگرداندن
جمله سازی با رخ تابیدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تعالی الله از آن لطف بناگوش که بر تابیدن رو برنتابد
💡 به نور دل تواند پنجه خورشید تابیدن زروی صدق هر کس دامن پاک سحر گیرد
💡 بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز من پنجه خورشید تابیدن نمی آید ز من
💡 بیابانی آمد مر او را به پیش که تابیدن آب پنهان بیش
💡 طَناب یا کمند به یک رشتهٔ بلند از الیاف تابیده به هم گفته میشود. به هم تابیدن الیاف به شکل طناب برای استحکام بخشیدن به رشتهٔ مورد نظر و استفاده در امور کششی و اتصالی صورت میگیرد.
💡 رفلکتور: سطح نقرهای رنگی که نور در موقع تابیدن به آن، شدت مییابد. از این وسیله برای تاباندن نور خورشید به صحنه استفاده میشود.
💡 وقتی خورشید از پشت ابرها در آسمان ظاهر شد، نور گرم آن بر روی دشتهای وسیع تابید و منظرهای بسیار تماشایی و زیبا خلق کرد.
💡 در اشعار کلاسیک فارسی، شاعران همواره از رخ تابیدن ماه بر روی آبهای آرام دریا برای توصیف زیباییهای بینظیر طبیعت و معشوق استفاده میکنند.
💡 سپیده دم که از افق طلوع کرد، نور آن بر روی برگهای شبنمزده گلها تابید و درخشش خیرهکنندهای به کل باغ و باغچه بخشید.