ایمان و احترام

[ویکی فقه] ایمان و احترام (قرآن). از جلوه های ایمان به خداوند این است که سبب تکریم و احترام مؤمنان از طرف خداوند می شود.
ایمان به پروردگار، سبب تکریم و احترام از سوی خداوند می شود:«انی ءامنت بربکم فاسمعون• قیل ادخل الجنة قال یــلیت قومی یعلمون• بما غفر لی ربی وجعلنی من المکرمین؛ من به پروردگارتان ایمان آوردم؛ پس به سخنان من گوش فرا دهید!• (سرانجام او را شهید کردند و) به او گفته شد: وارد بهشت شو! گفت: ای کاش قوم من می دانستند...• که پروردگارم مرا آمرزیده و از گرامی داشتگان قرار داده است!»
اکرام مؤمنان توسط خدا
ای کاش می دانستند که پروردگارم مرا مشمول آمرزش و عفو خویش قرار داد و در صف گرامیان جای داد (بما غفر لی ربی و جعلنی من المکرمین). ای کاش چشم حق بینی داشتند، چشمی که با حجاب های ضخیم و سنگین جهان مادی محجوب نگردد، و آنچه را در پشت این پرده است ببینند یعنی تا این همه نعمت و اکرام و احترام خدا را بنگرند و بدانند در مقابل اهانت های آنها خداوند چه لطفی در حق من فرموده است، ای کاش می دیدند و ایمان می آوردند اما افسوس! در حدیث آمده است که پیغمبر گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله و سلم) فرمود: انه نصح لهم فی حیاته و بعد موته این مرد با ایمان هم در حال حیات خود خیرخواه قوم خویش بود و هم بعد از مرگ آرزوی هدایت آنها را داشت. جالب توجه اینکه او نخست تکیه بر موهبت غفران الهی می کند، سپس بر اکرام، چرا که نخست باید با آب مغفرت روح و جان انسان از آلودگی گناهان پاک گردد و چون پاک شد بر بساط قرب و اکرام الهی جای گیرد. این نکته نیز قابل دقت است که اکرام و احترام و بزرگداشت الهی گرچه نصیب بسیاری از بندگان می شود، و اصولا تقوی و اکرام دوش به دوش هم پیش می روند، ان اکرمکم عند الله اتقاکم ولی اکرام به طور کامل و بدون هیچگونه قید و شرط در قرآن مجید درباره دو گروه آمده است: نخست فرشتگان مقرب خدا که قرآن درباره آنها می گوید: بل عباد مکرمون لا یسبقونه بالقول و هم بامره یعملون: آنها بندگان گرامی خدایند که در سخن بر او پیشی نمی گیرند و فرمانش را به کار می بندند و دیگر بندگان کامل الایمان که قرآن از آنها به عنوان مخلصین یاد کرده، و درباره آنها می گوید: اولئک فی جنات مکرمون: آنها در باغ های بهشت گرامی داشته می شوند. به هر حال این پایان کار این مرد مؤمن و مجاهد راستین بود که در انجام رسالت خویش و حمایت از پیامبران الهی کوتاهی نکرد و سرانجام شربت شهادت نوشید و به جوار قرب رحمت خداوند راه یافت.

💡 این موضوع، خود به بحث‌های بیشتر دربارهٔ اسلام و ایمان و لزوم یا عدم لزومِ «عمل» به‌عنوان یکی از ضروریاتِ ایمان کشیده شد.

💡 برای بسیاری افراد، خوانش‌ها دارای یک تأثیر قوی بر رفتار، باورها، تمرین‌های سلامتی، دیدگاه به زندگی، امور مربوط به ایمان و اعتقادات و خیلی حوزه‌های دیگر بود.

💡 و فذلک این آن است که باید هرچه روا ندارد که با وی کنند، با هیچ مسلمانی نکند که هرکه مسلمانی را چیزی پسندد که خود را نپسندد، ایمان وی تمام نبود اما تفصیل این چهار چیز است:

💡 در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد ایمان و کفر من همه رود و شراب شد

💡 اگر رامم شود آن کفر مشرب دین [چه‌ها] باشد گذشتن می‌توان ز ایمان و سودا می‌توان کردن