علی بهجت

علی بهجت. [ ع َ ب َ ج َ ] ( اِخ ) ابن محمودبن علی آغامصری. عالم در تاریخ و آثار شرقی و اسلامی. وی در سال 1274 هَ. ق. در قریه بلهاالعجوز از توابع بنی سویف در صعیدأدنی متولد شد و بترتیب در مدارس ناصریه و تجهیزیة و مدرسه زبان شرکت کرد و در زبانهای عربی و فرانسوی و ترکی و آلمانی متبحر شد. سپس مشاغل زیر را به ترتیب عهده دار شد: مدرس تاریخ و جغرافی در مدرسه زبان، بازرس وزارت اوقاف، رئیس انجمن ترجمه در وزارت فرهنگ و متصدی موزه عرب. درسال 1342 هَ. ق. در مطریه قاهره درگذشت. او راست:1 - اطلال الفسطاط. 2 - قاموس الامکنة و البقاع التی یرد ذکرها فی کتب الفتوح. 3 - گزارشی از دارالکتب الخدیویة. ( از معجم المؤلفین بنقل از الاعلام زرکلی ج 5 ص 74. معجم المطبوعات ص 359. فهرس دارالکتب المصریة ج 6 ص 3. فهرس الجغرافیا ص 21. فهرس المؤلفین بالظاهریة ).

ابن محمود بن علی آغا مصری عالم در تاریخ و آثار شرق و اسلامی وی در سال ۱۲۷۴ قمری در قریه بلها العجوز از توابع بنی سویف در صعیدادنی متولد شد و بترتیب در مدارس ناصریه و تجهیزیه و مدرسه زبان شرکت کرد و در زبانهای عربی و فرانسوی و ترکی و آلمانی متبحر شد

💡 به نقل عباس محفوظی، وی خواسته بود که مقلدانش به علی صافی گلپایگانی رجوع کنند. علی صافی چند ماه پس از مرگ بهجت درگذشت. فرزند دوم وی، علی بهجت، نیز اعلامیه‌ای مبنی بر ادامه کار دفتر او زیر نظر علی صافی صادر کرد.