بانویه

بانویه. [ ی َ ] ( اِخ ) یکی از دو نفر رسولی که بازان بدستور خسرو پرویز برای تحقیق امر حضرت محمد ( ص ) به مدینه فرستاد و در همان هنگام حضرت خبر درگذشت خسروپرویز را به این دو رسول داد. و رجوع به حبیب السیر چ طهران ص 130 شود.
بانویه. [ ی َ ] ( اِخ ) نام مادر ابواسحاق ابراهیم بن شهریار کازرونی از متصوفه معروف قرن پنجم است. ( شیرازنامه ص 105 از تاریخ عصر حافظ ص 138 ).
بانویه. [ ی َ ] ( اِخ ) قیصر ملقب به بانویه. محدثه بود و از ابوالخیر باغبان روایت کرده است و بسال 607 هَ. ق. درگذشته. ( از اعلام النساء ج 4 ص 225 ).

یک محدثه بوده است

بانویه (جمهوری آلتای). بانویه ( به لاتین: Bannoye ) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده است.

💡 و نیز رودکی در قصیدهٔ مشهورش در ستایش ابوجعفر بن بانویه گوید:

💡 شهریار و بانویه که در خانواده‌های زرتشتی زاده شده بودند، پیش از تولد ابواسحاق دینشان را تغییر داده و مسلمان شده بودند.

💡 او مدح‌کنندهٔ امیر سعید نصر بن احمد اسماعیل (۳۰۱–۳۳۱ هجری) امیر سامانی، ابوجعفر احمد بن محمد بن خلف بن لیث یا بانویه امیر صفاری (۳۱۱–۳۵۲ هجری)، ماکان پسر کاکی سردار دیلمی و خواجه ابوالفضل بلعمی وزیر سامانیان — که رودکی را به نظم کلیله و دمنه انگیزاند — بوده است. دربارهٔ صله‌های گرانی که او از ماکان گرفت خود چنین سرود: