لغت نامه دهخدا
مشرقان. [ م َ رِ ] ( ع اِ ) مشرقان و مشرقین به صیغه تثنیه،مشرق تابستانی و مشرق زمستانی. قوله تعالی «: رب المشرقین و رب المغربین » و مشرق و مغرب. قوله تعالی: «یا لیت بینی و بینک بعد المشرقین ». ( ناظم الاطباء ) ( از محیط المحیط ). و رجوع به مشرقین شود.