فصرهن

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
صور (۱۹ بار)ف (۲۹۹۹ بار)هن (۲۰۷ بار)
«صُرْهُنَّ» در اصل از ریشه «صَوْر» (بر وزن غور) گرفته شده که به معنای «قطع کردن»، «متمایل نمودن» و «بانگ زدن» است، که از میان این سه معنا، در اینجا همان معنای نخست، منظور است، یعنی: چهار مرغ انتخاب کن و آنها را ذبح نموده و قطعه قطعه کرده در هم بیامیز.
به فتح (ص) قطع. در اقرب الموارد گوید: «صار الشی‏ء: قطعه و فصله» همچنین است قول مجمع و صحاح و قاموس. آن را به معنی میل دادن نیز گفته‏اند ولی معنی قطع به قرآن مناسب‏تر است.. «صُرْهُنَّ» را به ضّم و کسر (ص) از باب صار یصیر هر دو خوانده‏اند و معنی آن در هر دو صورت قطع و مایل کردن است. در مجمع فرمود: اگر «صُرْهُنَّ» به معنی قطع باشد «اِلَیْکَ» به لفظ «فَخُذْ» متعلق است و اگر به معنی اماله باشد به «فَخُذْ» و «صُرْهُنَّ» می‏شود متعلق باشد. در المیزان فرموده: قرائن کلام نشان می‏دهد که آن به معنی قطع است و تعدید به «الی‏9 دلالت به تضمین معنی اماله دارد یعنی: آنها را تکّه تکّه کن در حالی که به خود متمایل کرده‏ای. احتمال دارد که «الیک» متعلق به وصفی باشد نظیر «مُتَوَجِّهاً-ناظِراً» یعنی آنها را پاره پاره کن در حالی که به خود متوجّه هستی که تو نیز چنین خواهی شد و سپس زنده خواهی گردید. معنی آیه چنین می‏شود: فرمود چهار پرنده برگیر و آنها را در حالی که خویشتن را بیاد داری پاره پاره کن سپس بر هر کوهی پاره‏ای از آنها بگذار و ندایشان کن، به سرعت سوی تو می‏آیند. بعضی صور را به معنی اماله گرفته و آیه را چنی معنی کرده‏اند: چهار پرنده برگیر و آنها را بخود متمایل و مأنوس کن سپس هر یک از آنها را بر کوهی بگذار آنگاه صدا کن به سرعت سوی تو آیند. این سخن بر خلاف ظاهر و اول و آخر آیه و سختی غیر قابل قبول است.

💡 جريان اول: (( (و اذ قال ابراهيم رب ارنى كيف تحيى الموتىقال اولم تؤ من قال بلى ولكن ليطمئن قلبىقال فخذ اربعة من الطير فصرهن اليك ثم اجعل علىكل جبل منهن جزاءا ثم ادعهن ياءتينك سعيا و اعلم ان الله عزيز حكيم ) )) (427).

💡 قال فخذ اربعة من الطير، فصرهن اليك، ثماجعل على كل جبل منهن جزء اثم ادعهن ياتينك سعيا.