فالگیری

فالگیری. ( حامص مرکب ) عمل فالگیر. ( یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به فالگیر شود.

= فال بینی

عمل فالگیر طالع بینی فالگویی.

تابلوی فالگیر، کمال الملک
پیشگویی آینده یا کشف اسرار با توسل جستن به نیروهای فوق طبیعی و فراعقلی. فالگیری در همۀ تمدن های باستانی، مصر و یونان و روم و ایران و هند و چین، رونق و اعتبار داشته و هنوز در سراسر دنیا به کار می رود. قواعد فالگیری در نزد برخی اقوام باستانی، مثلاً یونانیان و چینیان، مدوّن بوده است؛ چنان که ئی چینگ، نوعی فالگیری چینی که امروزه نیز مرسوم است، با استناد به مجموعه ای از تأویل های مدون انجام می گرفته است، یا فال با ورق های تاروت که قواعد تأویلی آن نیز مکتوب است. مرسوم ترین نوع فالگیری در ایران تفأل با دیوان حافظ است. طبیعی است که تفسیر ابیات هر فال بسته به حالات هر شخص متغیر است. از دیگر انواع فالگیری می توان به فال ورق، فال قهوه، فال چای و فال نخود و کف بینی اشاره کرد. در الفهرست ابن ندیم نام شماری فراوان از کتاب هایی با موضوع فالگیری ذکر شده است. فالگیری را باید از تفأل و تطیّر جدا دانست. نیز← تفأل و تطیّر

💡 به‌طور کلی کارت‌های تاروت در اروپا بیشتر به منظور بازی استفاده می‌شود ولی در کشورهای انگلیسی زبان و مناطقی که بازی آن انجام نمی‌شود، تاروت اصولاً جنبه فالگیری دارد. برخی محققان سرچشمه کارت‌ها را از مصر باستان یاکابالا می‌دانند ولی مدرکی دال بر استفاده آن برای پیشگویی و طالع بینی قبل از قرن ۱۸ وجود ندارد؛ و محققان استفاده از آن برای فال‌گیری را جنبهٔ تفریحی می‌دانند.

💡 سه دوست صمیمی به نام‌های امیر، احمد و آرسین، که اولی بساط فالگیری، دومی عکاسی و سومی واکسی دارد، زندگی فقیرانه‌ای دارند…