لغت نامه دهخدا
فاذن. [ ذُ ] ( اِخ ) نام یکی از شاگردان افلاطون. || نام یکی از کتابهای افلاطون. رجوع به فدن شود.
فاذن
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
اذن (۱۰۲ بار)ف (۲۹۹۹ بار)
جمله سازی با فاذن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عن على بن ابراهيم عن ابيه قال استاءذن على ابى جعفر عليه السلام قوم مناهل النواحى فاذن لهم فساءلوه فى مجلس واحد عن ثلاثين الف مساءله فاجاب و له عشرسنين.
💡 حـتـى در حـديـثـى از پـيـامبر اسلام (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) آمده: ان فى جهنم لوادللمتكبرين يقال له سقر، شكى الى الله عزوجل شدة حره، و سئله ان يتنفس فاذن له فتنفسفـاحـرق جـهنم ! (در جهنم سرزمينى است مخصوص متكبران كه به آن سقر گفته مى شوديـك وقـت از شـدت حـرارتـش به خداوند شكايت كرد و تقاضا كرد تنفسى كند به او اجازهداده شد، نفسى كشيد كه جهنم را سوزانيد!.
💡 و كان عمر لا يترك احدا من العجم يدخل المدينه. فكتب اليه المغيره بن شعبه ان عندىغلاما نقاشا نجارا. حدادا فيه منافع لاهل المدينه. فان رايت تاذن لى فىالارسال به، فعلت. فاذن له. (111)
💡 و همچنين آيه فاذن مؤ ذن زيرا امير المؤ منين (عليه السلام ) در دنيا منادى پيامبر(صلى الله عليه و آله و سلم ) براى دشمنانش بود (در تبليغ آيات سوره برائت ) و نيزمنادى و مؤ ذن خدا در آخرت براى دشمنانش نيز گرديد.
💡 و از ابى حمزه است از حضرت باقر - عليه السلام -: مات ابن المغيره فسالت امسلمه النبى -صلى الله عليه وآله - ان ياذن لها فى المضى الى مناحته فاذن لها و كانابن عمها فقالت:
