سیه زبان

💡 مده به محفل خود ره سیه زبانان را که خامه را ید طولاست در سخنسازی

💡 ستاره ریزی کلک سیه زبان صائب ز فیض خوردن دود چراغ می دانم

💡 دست از مداد و کاغذ شام و سحر بدار تا چون قلم به دست نیابی سیه زبان

💡 مگر که خواست که تا شکل کلک او گیرد که زرد روی شدست و سیه زبان آتش

💡 چون شمع و قلم به صورت او را جز زرد و سیه زبان مبینام

💡 نشاند از خط مشکین به روز من او را سیه زبانی ازین بیشتر چه کار کند

💡 در داستان‌های کلاسیک ادبیات فارسی، شخصیت‌های سیه زبان معمولاً با کلمات تند و گزنده خود باعث ایجاد اختلاف و تنش میان دوستان و همسایگان خود می‌شوند.

💡 او که به داشتن زبانی سیه و تند معروف بود، همواره با گفتن حرف‌های ناپسند باعث رنجش خاطر اطرافیانش می‌شد و کسی حاضر نبود با او هم‌کلام شود.

💡 یکی از ویژگی‌های شخصیتی افراد سیه زبان این است که بدون در نظر گرفتن احساسات دیگران، تنها به دنبال تخلیه خشم خود از طریق کلمات توهین‌آمیز هستند.