لغت نامه دهخدا
زرگر اصفهانی. [ زَ گ َ رِ اِ ف َ ]( اِخ ) شیخ نجیب الدین رضا، از اماجد مجذوبین و اکابرمحبوبین بوده و پس از جذبه به سلوک رجوع کرده، ارادت به شیخ محمدعلی مؤذن خراسانی از مشایخ سلسله علیه ذهبیه داشته و خود هم از مشایخ آن سلسله است... مثنوی سبع المثانی و خلاصة الحقایق و دیوان غزلیاتش بنظر رسید. در بعضی مقاطع جوهری رضا و نجیب الدین تخلص نموده، اگرچه اصلاً تبریزی است اما در اصفهان بوده...
شمع و چراغ همه روشن ازوست
بوی خوش هر گل و گلشن ازوست.
در همه جا حاضر و غایب چو نور
در همه جا مبداء نور حضور...
هرچه نموده ست بقدر عیان
میدهد از وحدت ذاتش نشان
بود و وجود همه اشیاء دم است
کلی آن دم نفس خاتم است.( ریاض العارفین ص 82 )رجوع به مجمع الفصحا ج 2 ص 151 شود.
