محمدحسن زرگر اصفهانی

محمدحسن زرگر اصفهانی یکی از شاعران، ادیبان و سخنوران توانای قرن سیزدهم هجری قمری در شهر اصفهان بود که در محیط فرهنگی و ادبی این شهر پرورش یافت. او در طول زندگی خود در اصفهان سکونت داشت و بیشتر شهرتش به دلیل سرودن اشعار، به‌ویژه غزل‌های ادبی و عاشقانه بود. زرگر اصفهانی از جمله شاعرانی به شمار می‌رفت که با زبان روان و ذوق ادبی خود توانست جایگاهی در میان اهل ادب زمان خود پیدا کند. آثار و اشعار او نشان‌دهنده توجه وی به مضامین عاشقانه، عرفانی و گاه اجتماعی است. دیوان شعری او در دوره‌های مختلف چندین بار چاپ و منتشر شده و مورد توجه علاقه‌مندان به شعر فارسی قرار گرفته است. او در سال ۱۲۷۰ هجری قمری درگذشت و با مرگ او یکی از چهره‌های ادبی اصفهان در آن دوره از میان رفت. از او نمونه اشعاری باقی مانده که بیانگر توانایی او در خلق ترکیب‌های ادبی و بیان احساسات شاعرانه است. زرگر اصفهانی در فضای ادبی زمان خود با دیگر شاعران و تذکره‌نویسان در ارتباط بوده و نامش در منابع ادبی ثبت شده است. سبک شعری او ساده، روان و در عین حال دارای لطافت و موسیقی کلام بوده است. بنابراین، محمدحسن زرگر اصفهانی یکی از شاعران برجسته قرن سیزدهم هجری در اصفهان است که با غزل‌سرایی و دیوان شعری خود در تاریخ ادبیات فارسی جایگاهی به دست آورده است.

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] محمدحسن زرگر اصفهانی، شاعر ادیب و سخنور توانا قرن سیزدهم هجری در اصفهان می باشد.
محمّدحسن زرگر اصفهانی، شاعر ادیب و سخنور توانا در قرن سیزدهم هجری. در اصفهان ساکن بود و اغلب به غزل سرائی می پرداخت او در سال ۱۲۷۰ق وفات یافت. دیوان زرگر بارها به طبع رسیده است. این بیت از اوست: سوختم ز آتش می دفتر دانائی را ••••• ساختم پیشه خود مستی و رسوائی را
مذهب اصفهانی، میرزا محمدعلی، تذکره مدایح معتمدیه، نسخه خطی.
۱. ↑ مذهب اصفهانی، میرزا محمدعلی، تذکره مدایح معتمدیه، نسخه خطی.۲. ↑ هدایت، رضاقلی بن محمد، تذکره مجمع الفصحاء، ج۴، ص۳۴۲-۳۴۰.۳. ↑ حبیب ابادی، پرویزبیگی، تذکره حدیقة الشعراء، ج۱، ص۷۰۶-۷۰۷.۴. ↑ شیرازی، محمدمعصوم، طرائق الحقائق، ج۳، ص۴۰۱.۵. ↑ آراسته، منوچهر و حسین مسرّت، فهرست وزیری، ج۲، ص۶۹۷.۶. ↑ مشار، خانبابا، مؤلفین کتب چاپی، ج۲، ص۵۶۳.۷. ↑ معلم حبیب آبادی، محمدعلی، مکارم الآثار، ج۶، ص۱۹۷۰.۸. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۶۱۷.۹. ↑ وفا زواره ای، میرزا محمدعلی، تذکره مآثر الباقریه، ص۱۲۹.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۵۷۵.
...