لغت نامه دهخدا
دیبان. ( معرب، اِ ) معرب از فارسی دیوان، شیاطین. ( از المعرب جوالیقی ص 154 ).
دیبان. ( اِخ ) دهی است از دهستان میان آب ( از بلوک شعیبه ) بخش مرکزی شهرستان اهواز با 90 تن سکنه. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
دیبان. ( اِخ ) نام کنونی دیبون است بنا کرده بنی جاد. ( از قاموس کتاب مقدس ). رجوع به دیبون شود.