جلینه

{mycelium} [زیست شناسی- علوم گیاهی] شبکه ای از یاخته های رشته ای یا نَخینه ها که ساختار رویشی بسیاری از قارچ ها را تشکیل می دهد

در قارچ شناسی به توده ای از نَخینه های یک قارچ جُلینه یا میسیلیوم گفته می شود.
جلینه بیشتر در زیر خاک قرار دارد ولی در قارچ های انگلی همچون سفیدک و کپک خاکستری، جلینه در خود گیاه و بیشتر در میان سلول های گیاه قرار می گیرد.
جلینه گاه به صورت حلقوی می روید و حلقه ای درست می کند که اصطلاحاً حلقه پریان نامیده می شود. این پدیده زمانی رخ می دهد که نخینه های قدیمی توسط خودکافت ( اتولیز ) بمیرند. از آن جا که نخینه های قدیمی بیشتر در میانهٔ جلینه قرار دارند شکلی حلقوی به وجود می آید.

شبکه‏ای از یاخته‏های رشته‏ای یا نَخینه‏ها که ساختار رویشی بسیاری از قارچ‌ها را تشکیل می‏دهد.

💡 از نظر منابع غنی از نیتروژن، گندزی‌ها به پروتئین ترکیبی برای ایجاد پروتئین نیاز دارند که با جذب آمینو اسیدها تسهیل می‌شود و معمولاً از خاک غنی گرفته می‌شود. اگرچه هم یون‌ها و هم ویتامین‌ها نادر هستند، تیامین یا یون‌هایی مانند پتاسیم، فسفر و منیزیم به رشد جلینه کمک می‌کنند.

💡 این رشته‌های ریشه‌ای را ریسه و توده‌ای از آن‌ها را جلینه (میسلیوم) می‌نامند.

💡 جلینه گاه به صورت حلقوی می‌روید و حلقه‌ای درست می‌کند که اصطلاحاً حلقه پریان نامیده می‌شود. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که نخینه‌های قدیمی توسط خودکافت (اتولیز) بمیرند. از آن‌جا که نخینه‌های قدیمی بیشتر در میانهٔ جلینه قرار دارند شکلی حلقوی به‌وجود می‌آید.

💡 جلینهٔ برخی از گونه‌های قارچ هم‌زمان در همه جهات رشد می‌کند. در نقاطی که مواد غذایی خاک تمام شده‌باشد، جلینه هم می‌میرد. تنها بخش‌های بیرونی و قابل رؤیت آن زنده می‌ماند و تحت شرایط مناسب بخش میوه‌ای یعنی قارچ‌ها از زمین بیرون می‌آیند و حلقه پریان را تشکیل می‌دهند.