لغت نامه دهخدا
جلواخ. [ ج ِ ] ( ع ص ) وادی فراخ پرآب. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). و در حدیث اسراء است: فاذاً بنهرین جلواخین؛ ای واسعین. ( منتهی الارب ). || تپه بزرگی که نصف وادی یا دوسوم آنرا بگیرد. ( از اقرب الموارد ). التعلة التی تعظم حتی تصیر نصف الوادی او ثلثیه. ( اقرب الموارد ).