تصیر

تصیر. [ ت َ ص َی ْ ی ُ ] ( ع مص ) به پدر خود مانا شدن. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

[ویکی الکتاب] معنی تَصِیرُ: برمی گردد
ریشه کلمه:
صیر (۲۹ بار)
رجوع. انتقال. تحوّل. رسیدن. (اقرب).. مصیر: مصدر میمی و اسم مکان است مثل. که مصدر میمی است یعنی: متمتع شوید حتماً بازگشت شما به سوی آتش است. و مثل. در آیات،،. و نظیر آنها گرچه منظور رجوع به آخرت و رحمت و عذاب خداوند است ولی به عقیده من مراد از تعبیر رجوع الی اللّه خلود و بقا است یعنی برگشت همه به سوی خلود و ثبوت است. چون عالم ربوبیت عالم خلود و ثبوت و بقا است.. به موجب آیات فوق بازگشت همه اعم از نیک و بد یه سوی خداست،. رجوع به خلود (رحمت یا عذاب). باید دانست صیرورت رجوع و انتقال به طور تحوّل است مثل صیرورت و تبدیل شراب به سرکه و صیرورت نطفه به حالت جنینی. نه به معنی مطلق رجوع. در این صورت مقصود از مصیر الی اللّه آن است که بشر به تدریج مبدل به جاودانی می‏شود. یعنی جایگاه آنها جهنّم است و بد باز گشت گاهی است که یشر به تدریج در اثر اعمال بد جهنّمی می‏شود و این اعمال نیک و بد است که تدریجاً آدمی را به رحمت محض و عذاب و شکنجه و جهنّمی بودن تبدیل می‏کند.

💡 گر ز تیغش رخنه یی درجان نشد تقصیر ماست یکسر مو باری از مژگان او تصیر نیست