تکینگی

{singularity} [ریاضی] ← نقطۀ تکین

تَکینِگی (singularity)
در اخترفیزیک، نقطه ای در فضا ـ زمان که قوانین شناخته شدۀ فیزیک در آن نقض می شوند. وجود تکینگی را در مرکز سیاه چاله ها پیش بینی می کنند. در سیاه چاله ها، نیروهای گرانشیِ نامتناهی جرم در حال سقوط را با چگالی نامتناهی فشرده می سازند. همچنین، براساس الگوی مِهبانگ (انفجار بزرگ) برای منشأ عالم، تصور می شود انبساط عالم از نقطه ای تکین آغاز شده است.

💡 نسبیت عام پیش بینی می‌کند که هر جسمی که فراتر از یک نقطه خاص فرو می‌ریزد (برای ستارگان این شعاع شوارتزشیلد است) سیاه چاله ای را تشکیل می‌دهد که درون آن یک تکینگی (پوشیده شده توسط یک افق رویداد) تشکیل می‌شود.

💡 . سیاهچاله‌هایی که نابرابری فوق را اشباع می‌کنند، سیاهچاله‌های اکسترمال نامیده می‌شوند. جواب‌هایی نیز برای معادلات اینشتین موجودند که این نابرابری را نقض می‌کنند اما این جواب‌ها افق رویداد ندارند. این جواب‌ها را تکینگی‌های برهنه می‌نامند که از بیرون قابل مشاهده‌اند و در نتیجه نمی‌توانند فیزیکی باشند. فرضیه سانسور کیهانی شکل‌گیری چنین تکینگی‌هایی را در جریان رمبش نامحتمل می‌شمرد.

💡 اینکه چه چیزی ممکن است سبب به‌وجودآمدن این نقطه تکینگی شده یا اینکه چگونه و چرا آغاز شده، هنوز نادانسته مانده‌است. اگرچه در شاخه کیهان‌زایی، گمانه‌زنی‌های متعددی در این زمینه صورت گرفته‌است.

💡 سیاهچاله‌ها، به بینهایت می‌رسد، در نتیجه از دیده، شخصی که بیرون از تکینگی قرار دارد، اجسام نزدیک به تکینگی، بی حرکت به نظر می‌رسند، زیرا زمان در نزدیکیه تکینگی، بسیار سریع است.