پریشیدگی

پریشیدگی. [ پ َ د / دِ ] ( حامص ) حالت پریشیده. پریشان شدگی.

(پَ دِ ) (حامص. ) پریشان شدگی.

۱. حالت پریشانی، آشفتگی.
۲. شوریدگی.

{perturbation} [علوم جَوّ] هرنوع انحراف در حالت پایای مفروض یک سامانه

پریشیدگی (اخترشناسی). پریشیدگی، اغتشاش یا اختلال در اخترشناسی ( به انگلیسی: Perturbation ( astronomy ) )، جابه جایی های پیچیده در حرکت های یک جرم بزرگ آسمانی در رابطه با دیگر نیروها، غیر از جاذبهٔ گرانشی یک جسم بسیار پُرجرم دیگر است. نیروهای دیگر می توانند شامل یک جرم سوم ( چهارم، پنجم، و غیره )، مقاومت، به عنوان از جو، و جاذبهٔ خارج از مرکز یک نهاد ناکروی یا به کلی غیر هندسی بودن شکل جسم باشند.

پریشان شدگی.

💡 تناوب‌های مداری در اخترشناسی، بر پایهٔ مورد، و نیاز در یکاهای مختلف زمان بیان می‌شوند، و اغلب در ساعت، روز یا سال. آنها را همچنین می‌توان زیر تعریف‌های گوناگون خاص اخترشناسی که عمدتاً توسط تأثیر پدیده‌های کوچک ولی پیچیده و ابدی گرانشی توسط دیگر اجرام آسمانی تعریف کرد. چنین تغییراتی شامل قرار گرفتن‌های واقعی مرکز ثقل میان دو سامانه نجومی (مرکز سنگینی سراسری)، پریشیدگی‌ها توسط دیگر سیاره‌ها یا اجرام، رزنانس مداری، نسبیت عام، و غیره نیز می‌شود. بیشتر این‌ها توسط نظریه‌های نجومی پیچیده، با استفاده از دانش مکانیک سماوی، و با کمک مشاهدات دقیق موضعی بررسی اجرام آسمانی، از طریق اخترسنجی بررسی شده‌اند.