تفلیسی
متضادها
ثروتمند
لغت نامه دهخدا
تفلیسی. [ ت َ ]( ص نسبی ) منسوب است به تفلیس آخرین شهر آذربایجان. جمعی از دانشمندان و محدثان از این مکان بظهور رسیده اند. ( سمعانی ). رجوع به تفلیس و تفلیسی ( اِخ ) شود.
تفلیسی. [ ت َ ] ( اِخ )حبیش. رجوع به حبیش تفلیسی بن ابراهیم بن محمد شود.
تفلیسی. [ ت َ ]( اِخ ) عیسی الرفی از پزشکان مشهور بود و در دانش پزشکی و مداوای بیماران هنرنمایی های بدیع از او دیده شدو در خدمت سیف الدولةبن حمدان بود و از جمله طبیبان وی بشمار می آمد. در مذهب و جز آن کتاب هایی تصنیف کرد و از مترجمان بنام سریانی به عربی در زمان خود بود. رجوع به عیون الانباء ج 2 ص 140 و تاریخ علوم عقلی درتمدن اسلامی ص 91 و قاموس الاعلام ترکی ج 3 ص 1658 شود.
تفلیسی. [ ت َ ] ( اِخ ) مبارک بن محمدبن علی موسوی که پس از سال 644 هَ. ق. درگذشت. سبکی در طبقات شافعیة از تصنیفات او یاد میکند ولی اسم کتاب را نمی برد. ( از اسماء المؤلفین ج 2 ص 3 ).
فرهنگ فارسی
مبارک بن محمد بن علی موسوی که پس از سال ۶۴۴ درگذشت.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تفلیسی (ابهام زدایی). تفلیسی ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • عمر بن بندار تفلیسی، تِفلیسی، عمر بن بُندار، ملقب به کمال الدین و مکنّا به ابوالفتح، قاضی و اصولی و فقیه شافعی قرن هفتم • حبیش بن ابراهیم تفلیسی، حُبَیش تفلیسی، ابوالفضل حبیش بن ابراهیم بن محمد، عالم، ادیب، طبیب و نویسنده فارسی و عربی نویس قرن ششم
...
جمله سازی با تفلیسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 این خانه متعلق به اوایل حکومت پهلوی و از سه طبقه تشکیل شدهاست. دارای دو ورودی از قسمت غرب- سمت خیابان ارتش- و فسمت شمالی- کوچه حاج رضا- است. طبقه زیرین این خانه، که دارای دیوارهای آجری و تفلیسی است، با طاقهای گهوارهای متقاطع پوشیده شدهاست.
💡 دلبستگی پادشاهان سلجوقی روم همچون قلیچارسلان دوم و سلطان سلیمانشاه دوم و کیخسرو یکم و کیکاووس یکم و کیقباد یکم و … به زبان و ادب فارسی، شاعران و ادیبان و اندیشمندان فارسیزبان را به قلمرو و دربار سلجوقیان روم کشید چنانکه شاعرانی فارسیزبان همچون حبیشبن ابراهیم تفلیسی و نظامی گنجوی و ظهیرالدین فاریابی جایگاه ادب و زبان فارسی را در دربار سلجوقیان روم به اوج رساندند.
💡 گفته میشود، مجموعه داش ماغازالار در سال ۱۲۵۱ خورشیدی، توسط شخصی به نام «امامعلیزاده» ساخته شده است. نوع به کارگیری سنگها با مدل تیشهای شبیه معماری قفقازی و تفلیسی است که پس از عهدنامهٔ ترکمانچای و در زمان سلطنت ناصرالدین شاه این نوع معماری قفقازی در تبریز رواج یافت. این نوع معماری در «مغازههای مجیدالملک باغمیشه» و «عمر ماغازالاری» نیز استفاده شده بود.
💡 بیان الصناعات کتابیاست از حبیش تفلیسی (از دانشمندان سدهٔ ششم هجری در قلمرو سلجوقیان روم) به زبان فارسی در صناعتهای مختلف. کتاب شامل یک مقدمهٔ کوتاه و بیست باب است. بیان الصناعات از نظر نثر کهنه و استوارش و نیز اشتمال بر اصطلاحهای فارسی و تکتیکهای صنعتی آن عصر حائز اهمیت است.