تعنیت

تعنیت. [ ت َ ] ( ع مص ) خوشه برآوردن انگور. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). باانگور شدن مو. ( از اقرب الموارد ).
تعنیت. [ ت َ ] ( ع مص ) گران نمودن و در گردن کسی انداختن کاری دشوار که ادایش نتواند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ( اصطلاح فقه ) تعنیت شهود؛ مشقات و تکالیف سنگین بر شهود تحمیل کردن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). || برخوردن چیزی بر استخوان تازه جوش خورده و بار دیگر شکستن آن. ( از اقرب الموارد ).
تعنیة. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) ( از «ع ن و» )واداشتن. ( تاج المصادر بیهقی ). بندی کردن و بازداشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). حبس کردن.( از اقرب الموارد ). || طلا کردن به بول. ( تاج المصادر بیهقی ). طلا نمودن اشتر گرگین را به کمیزسرگین آمیخته. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء )( از اقرب الموارد ). || رنجانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). || برنجانیدن. ( منتهی الارب )( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( از «ع ن ی » ) رنجانیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رنج و اذیت رسانیدن و غمگین ساختن کسی را. ( از اقرب الموارد ). || تکلیف کردن چیزی بر کسی که بر وی سخت و شاق باشد. ( از اقرب الموارد ). || سرنامه نوشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقولون عنیت الکتاب تعنیة فیبدلون من احدی النونات یاء. ( اقرب الموارد در ذیل تعنین الکتاب ). || نشان کردن کتاب را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || مشاجره و منازعت کردن با کسی. ( از اقرب الموارد ). || عنیة آلودن شتر گرگین را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || تیمار کردن مال را. ( از اقرب الموارد ).
تعنیة. [ت َ ی َ ] ( ع اِ ) مخلوطی از پشکل شتر و کمیز آن که بدان شتران گرگین را طلا میکنند و عنیة نیز گویند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به عنیة شود.

[ویکی فقه] تعنیت یعنی سخت‏گیری کردن. در باب قضا آمده است سخت گیری کردن بر شاهدی که جزء صالحان و اهل معرفت است بر قاضی مکروه است. بر قاضی در مقام شهادت گرفتن، سخت‏گیری نسبت به شهودی که جزء صالحان و اهل معرفت و دقّت هستند کراهت دارد، مانند آنکه آنان را از یکدیگر جدا کند یا از ایشان بخواهد همه ویژگیها و مشخّصات مشهودبه را باز گویند و یا آنان را از عواقب شهادت کذب برحذر دارد؛ لیکن سخت‏گیری نسبت به شهودی که از نظر صلاح و معرفت و دقّت، مورد شک و اتهام هستند مستحب است.
۱. ↑ جواهر الکلام ج۴۰، ص۱۲۸.
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۴۴.
...

💡 تَعَنیت (به عبری: תענית) روزه در دین یهود است و در تنخ یهودی یا عهد عتیق به آن اشاره شده‌است. برپایه روایت‌های یهود، موسی پیش از دریافت الواح عهد از یهوه، چهل شبانه‌روز در کوه سینا روزه گرفت و از خوردن و آشامیدن پرهیز کرد. تعنیت در شریعت یهود، یکی از راه‌های نزدیکی به خداوند است. تعنیت در عبری به معنای رنج دادن جان نامیده می‌شود. درتقویم عبری شش روز ادای روزه، واجب در نظر گرفته شده‌است.

💡 امروزه چند نوع تعنیت در بین یهودیان رواج دارد. آنچه که در تورا آمده و آنچه که روزه‌هایی هستند که پس از ویرانی معبد بیت‌المقدس از طرف انبیا و علمای بنی‌اسرائیل به نشانه سوگواری برای این جامعه مقرر شدند.