تخت فیروزه

تخت فیروزه. [ ت َ ت ِ زَ / زِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است. ( فرهنگ رشیدی ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِخ ) تخت کیخسرو را نیز گویند. ( برهان ). کنایه از تخت کیخسرو باشد. ( انجمن آرا ). تخت کیخسرو. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تخت طاقدیس شود.

کنایه از آسمان است یا تخت کیخسرو را نیز گویند کنایه ار تخت کیخسرو باشد تخت کیخسرو.

💡 یکی تخت فیروزه در پیش‌گاه پری‌پیکری همچو تابنده ماه

💡 یکی تاج با طوق و با گوشوار همان تخت فیروزه زرنگار

💡 یکی تخت فیروزه چون آسمان ز گوهر درخشنده چون اختران

💡 چو بر تخت فیروزه بنشست شاه چنین گفت خندان ز پیش سپاه

💡 همی رفت شاه از بر ژنده پیل برآن تخت فیروزه بر سان نیل

💡 چو بر تخت فیروزه رفت آفتاب جهان شد چو دریای یاقوت آب