تاج سر

تاج سر. [ ج ِ س َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بزرگ. گرامی سرور. ارجمند:
چو تخت آرای شد طرف کلاهش
ز شادی تاج سر میخواند شاهش.نظامی.از پی آن گشت فلک تاج سر.نظامی. || تاج سر بودن. بزرگ و مافوق و سرور بودن:
کلاه سروریت کج مباد بر سر حسن
که زیب تخت و سزاوار ملک و تاج سری.حافظ.

( صفت ) بزرگ گرامی سرور ارجمند. یا تاج سر عشاق معشوق.

💡 گرد سمند سرکش او را سپهر پیر از روی فخر تاج سر فرقدان کند

💡 نعل سمند تو سزد حلقهٔ فرج استرت تاج سر ملک‌شهی خاتم دست سنجری

💡 تکمه تاج سر دولت شاهی مرگ است کار شمشیر کند بال هما بر سر ما

💡 نعلی که بینداخت همی مرکبش از پای تاج سر سلطان شد تا باد چنین باد

💡 چون خاک درگهت گهر تاج انجمست چون تاج سر بخسرو انجم فرومیار