برگ رزان

برگ رزان. [ ب َ گ ِ رَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) برگ مو:
بجملگی همه زاسبان درآمدند به خاک
بسان برگ رزان از نهیب باد خزان.قطران.وز چرخ ستارگان فروریزد
چون برگ رزان ز باد آبانی.ناصرخسرو.
برگ رزان. [ ب َرْگ ْ رِ ] ( اِ مرکب ) برگ ریزان. ( ناظم الاطباء ). زرد شدن برگ. فصل پائیز. خزان:
برگ رزان بود نهال امل
طرفه بهار است که در عمر ماست.محمد مؤمن.

برگ ریزان زرد شدن برگ.

💡 ز رایت هوا همچو برگ رزان درفشان و جوشان چو باد خزان

💡 گر صرصر قهرش بوزد هستی اعدا چون برگ رزان است که بر بادوزان است

💡 در فضای حضرتش دنیا چو صحن کشتزار در هوای درگهش دینار چون برگ رزان

💡 با باغ و بهار طربم آتش شوقت آن کرد که با برگ رزان باد خزان کرد

💡 باد روی تو چو هنگام بهاران رنگ گل روی خصمانت چو هنگام خزان برگ رزان

💡 آن برگ رزان بین که بر آن شاخ رزانست گویی به مثل پیرهن رنگ‌رزانست