بدرای

بدرای. [ ب َ ] ( ص مرکب ) بدتدبیر. ( آنندراج ). بداندیشه. بدگمان. بدنیت. بدخواه. بدرأی:
سپردند بسته بدو شاه را
بدان گونه بدرای و بدخواه را.فردوسی.و سبب او آنست که... وزیر احشویرش، ای خسرو، بدرای بوده است به ایشان [ به جهودان ] بدان روزگار که اسیر بودند. ( التفهیم ). و وزیر او ( دارا ) بدسیرت و بد رای و همه لشکر و رعیت از وی نفور. ( فارسنامه ابن البلخی ص 57 ). و رجوع به ترکیبات رای در حرف «ر» شود.
بدرأی. [ ب َ رَءْی ْ ] ( ص مرکب ) رجوع به بدرای شود.
بدرأی. [ ب َ رَءْ ] ( حامص مرکب ) رجوع به بدرایی شود.

بد تدبیر بد اندیشه.

💡 سوار رخش خرد شو ز هفتخوان بدرای رکاب زن بدهان طبیعت توسن

💡 بدرای از خود و احرام حرم بند از آنک نتوان جانب این بادیه آسان آمد

💡 همی ویژه در خون لشکر شوی به تندی و بدرایی و بدخوی

💡 ای جان صد باغ و چمن تشریف ده سوی وطن هر چند بدرایی من نگذاشت جای آشتی

💡 نکو کارت چرا دانند، بدرای و بداندیشی سبکبارت چرا خوانند، زیر بار عصیانی