لغت نامه دهخدا
گورک سردشت. [ گ َ وِ ک ِ س َ دَ ] ( اِخ ) نام یکی از دهستان های هفت گانه بخش سردشت مهاباد است که در قسمت شمال خاوری واقع شده و حدود آن به شرح زیر است: از شمال به دهستان نعلین و منگور، از جنوب به دهستان کلاس و نماشیر بانه، از خاور به دهستان گورک مهاباد، از باختر به دهستان ملکاری و بریاجی. موقع طبیعی آن کوهستانی و جنگلی است. هوایش سرد و آب کلیه قراء از چشمه سارها و آب برف و باران تأمین میشود. محصول عمده دهستان غلات و توتون و مواد جنگلی است. این دهستان از 38 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیتش در حدود 7215 نفر و قراء مهم آن به شرح زیر است: کنده مان، شموئیلا، سرسیر، کوله، نیستان، سورو، بلو، ورکل، سارتکه، زمزیران، پرستان ( مرکز دهستان )، نوآباد و دولتو. شغل مهم ساکنان دهستان زراعت و گله داری است. در بعضی از قراء تربیت زنبور عسل هم معمول است. صادرات مهم این منطقه عبارت است از پشم، روغن، مازوج، کولان و توتون. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).
