نام پولس در قرآن کریم ذکر نشده است؛ اما برخی از مفسران، وی را از جمله رسولان سهگانهای دانستهاند که بنابر گزارش سورهٔ یس، از سوی «اصحاب القریه» تکذیب شدند: «وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْیَهِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿۱۳﴾ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَیْهِمُ اثْنَیْنِ فَکَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَیْکُمْ مُرْسَلُونَ ﴿۱۴﴾» (یس: ۱۳-۱۴). در این میان، این پرسش مطرح است که آیا این سه رسول، پیامبران الهی بودند یا فرستادگان حضرت عیسی(ع)؟
دیدگاه نخست که مورد تأکید شمار قابلتوجهی از مفسران شیعه و سنی است، با استناد به ظاهر آیات، آنان را پیامبرانی مستقل میداند؛ زیرا در آیه، ارسال ایشان مستقیماً به خداوند نسبت داده شده است: «إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَیْهِمُ». همچنین پاسخ تکذیبکنندگان که گفتند: «مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا» (یس: ۱۵) نشاندهندهٔ این تصور است که آنان ادعای پیامبری داشتهاند.
در مقابل، دیدگاه دوم این رسولان را فرستادگان حضرت عیسی(ع) میداند. طرفداران این نظر در توجیه نسبت ارسال به خداوند، تأکید میکنند که عیسی(ع) آنان را به فرمان و اذن پروردگار گسیل داشته است؛ بنابراین، این انتساب به صورت مجازی و بهدلیل اذن الهی در ارسال، قابلتوجیه است. این اختلافنظر، نمونهای از تفاسیر گوناگون در میان مفسران دربارهٔ تطبیق آیات قرآن بر شخصیتهای تاریخی است.