وضوء عبد الله بن عباس

[ویکی فقه] وضوء عبد الله بن عباس (کتاب). کتاب « وضوء عبد الله بن عباس و دور السیاسة فی اختلاف النقل عنه»، اثر جناب مستطاب آقای سید علی شهرستانی است که در تحقیق اختلاف نظر میان شیعه و سنی در مورد کیفیت وضو می باشد و با تحقیق روایت وضوی پیامبر صلی الله علیه و آله که ابن عباس ناقل آن است توأم می باشد. این کتاب به زبان عربی نوشته شده است.
سید علی شهرستانی مسئول موسسۀ« آل البیت لإحیاء التراث» در مشهد مقدّس، وابسته به دفتر آیت اللّه سید علی سیستانی از مراجع تقلید ساکن نجف اشرف می باشد.
ساختار کتاب
مؤلف، مقدمه ای کوتاه بر کتاب دارد که پس از آن روایات وضو را که در آنها سخن از شستن پا به میان آمده، به لحاظ سندی مورد بررسی قرار داده، سپس روایت هایی را که دلالت بر مسح پا دارند بررسی کرده است. نسبت روایات به ابن عباس، بخش بعدی کتاب است که با بررسی اختلافات موجود میان نقل های صحابه همراه است.
گزارش محتوا
مؤلف، در مقدمه، بخش های مختلف کتاب را نام برده و انگیزه خود از آوردن آنها را ذکر کرده است. وی تأکید می کند که سخن از مناقشه ی سندی و دلالی در روایات، چه آنهایی که وجوب مسح را می رسانند و چه آنهایی که وجوب شستن را اعلام می کنند، کار غریبی نیست امّا این که چرا نسبت خبر به ابن عباس را مورد بررسی قرار داده ام، دلایلی دارد; از جمله اینکه با این کار معلوم شود آیا امکان اینکه خبر مذکور از ابن عباس باشد وجود دارد یا خیر و اینکه آیا این خبر با دیگر اخباری که به مناسبت های مختلف از وی نقل شده، هم خوانی دارد یا خیر؟
← روایات غسلیة
...

💡 مؤ لف: درباره استغفار رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) براى عبد الله بن ابى ونماز خواندنش بر جنازه او، روايات ديگرى بدون سند از طرق شيعه وارد شده كه عياشىو قمى آنها را در تفسير خود آورده اند، و خبر قمى قبلانقل شد.

💡 عبد الله بن حازم مى گويد: فرياد: يا منصور امت را سر دادم. و اين شعار دهانبه دهان اهل كوفه گشت و همه يك صدا فرياد كشيدند: يا منصور امت و گرد اينشعار جمع گشتند(257).

💡 و در الدر المنثور است كه: ابن جرير از ابى عبيدهنقل كرده كه گفت: عبد الله بن مسعود گفت: دائمرسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) پنهانى دعوت مى نمود، تا آنكه آيه(فاصدع بما تؤ مر) نازل شد با ياران خود از مخفيگاهش بيرون گشته دعوت خود راعلنى نمود.

💡 پس همه اين نشانيها دليل قطعى بر گفتار ما است كه گفتيم: راوى ديده قصه عبادة بنصامت و عبد الله بن ابى با آيات مورد بحث تا حدودى تناسب دارد آيات را بر آن قصهتطبيق كرده و چون نتوانسته خوب تطبيق كند، هفده آيه را به جاى سه آيه گرفته، چونديده اين هفده آيه يعنى در اولش و وسطش و آخرش متعرضحال اهل كتاب شده است.

💡 باز در آن كتاب از عبد الله بن ميمون قداح از امام صادق از پدرش (عليهماالسلام ) روايتآورده كه فرمود: روزى موسى در ميان جمعى از بزرگان بنىاسرائيل نشسته بود، مردى به او گفت: من احدى را سراغ ندارم كه به خدا عالمتر از توباشد. موسى هم گفت: من نيز سراغ ندارم. خدا بدو وحى فرستاد كه چرا، بندهام خضراز تو به من داناتر است.