نافرمان شدن

نافرمان شدن. [ ف َ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) استعصا. عصیان کردن. سرکشی کردن. طاغی و یاغی شدن. فرمان نبردن. متمرد شدن: و فتح به بست به خالد اندر نافرمان شده بود خالد از فراه به بست شد. ( تاریخ سیستان ).

( مصدر ) عصیان کردن فرمان نبردن: [ و عصینا و نافرمان شدیم.] مقابل فرمانبردارشدن فرمان بردن.

💡 در هیچ بخشی از سفر پیدایش یا دیگر کتب تنخ حرفی از مسائلی مثل «سقوط ابدی انسان» در رابطه با این داستان به میان نیامده است؛ در عوض، به گفتهٔ رنزبرگ، پیام اصلی این قصه بیشتر صعود ناتمام انسان به خدایی است. داستان هبوط یکی از پایه‌های عقیدهٔ «گناه نخستین» در مسیحیت است. در مسیحیت جریان اصلی (مبتنی بر اعتقادنامهٔ نیقیه) گفته می‌شود گناه به دلیل این نافرمانی وارد جهان شد و تمام هستی—از جمله ذات انسان—را آلود. بدین دلیل، همهٔ انسان‌ها گناهکار متولد می‌شوند و نخواهند توانست به زندگی ابدی دست یابند، مگر با رحمت الهی. نافرمانی و رانده شدن انسان از بهشت در قرآن نیز روایت شده‌است.

💡 ديگرى معنى لغوى آن است، شيطان از (شطش ) و (شاطن ) گرفته شده و هر دو بهمعنى پليد، خبيث، پست و موجودى سركش، متمرد و نافرمان به كار برده مى شود. بهعبارت ديگر، به هر چيز مرموز، موذى و آزار دهنده گفته مى شود. هم چنين به معنى منحرفو منحرف كنند، ياغى و طاغى، شرير و شرارت كننده، دور بودن و دور شدن از حق و حقيقت، دور شدن از رحمت و مغفرت الهى، بدخوى و سختدل، بدجنس و بد ذات و ناپاك، هلاك شده و هلاك شونده آمده است. اين معانى و صفات درانسان باشد يا در جن، در چهار پايان باشد يا وحوش، خزندگان و غيره همه اين ها ازمعانى و مصاديق شيطان است.