لغت نامه دهخدا
میوه دان. [ می وَ / وِ ] ( اِ مرکب ) میوه خوری. مِخرَف. ظرفی که در آن میوه نهند. ( از یادداشت مؤلف ). و رجوع به میوه خوری شود.
میوه دان. [ می وَ / وِ ] ( اِ مرکب ) میوه خوری. مِخرَف. ظرفی که در آن میوه نهند. ( از یادداشت مؤلف ). و رجوع به میوه خوری شود.
میوه خوری ظرفی که در آن میوه نهند
💡 شکوفه چون همیریزد عقیبش میوه می خیزد بقا در نفی دان که من بدید از نابدیدستم
💡 حقیقت دان که دنیا بوستانست ولی آن سر در او میوه عیانست