میرزا محمدطاهر تنکابنی

[ویکی فقه] محمدطاهر تنکابنی، فقیه، ریاضیدان، فیلسوف، حکیم معاصر (۱۲۸۰-۱۳۶۰ق)، از رجال سیاسی ایران در دوره پهلوی و از اولین نمایندگان مجلس تهران بود. میراز محمدطاهر در ادبیات و طب قدیم هم صاحب نظر بود.
تُنُکابُنی، میرزا طاهر فقیه طبرسی (۱۲۸۰-۱۳۶۰ق/۱۸۶۳-۱۹۴۱م)، فرزند میرزا فرج الله، استاد جامع علوم معقول و منقول و از رجال سیاسی ایران. وی در روستای کردیچال از توابع کلاردشت زاده شد.
نصرت الله امینی، «میرزاطاهر تنکابنی»، ج۱، ص۱۳۳، راهنمای کتاب، تهران، ۱۳۵۳ش، س ۱۷، شم ۱-۳.
میرزا دوران کودکی و تحصیلات مقدماتی را تا سن یازده سالگی در وطن خویش سپری کرد و سپس تا ۱۹ سالگی در بلوک لنگای تنکابن تحصیل نمود و بعد از آن به تهران رفت.
حبیب آبادی، محمدعلی، تاریخ تنکابن.مکارم الآثار، ج۷، ص ۴۲۰،
تنکابنی محضر بزرگ ترین عالمان آن دوران را درک کرد. وی در مقالۀ کوتاهی که در شرح حال میرزای جلوه نوشته است، می گوید که ابتدا از ۱۳۰۵ق در مدرَس آقا محمدرضا قمشه ای حاضر می شده، و پس از وفات استاد در ۱۳۲۴ق به محضر درس میرزا ابوالحسن جلوه رو آورده است.
محمدطاهر تنکابنی، «مختصر شرح احوال میرزای جلوه»، ج۱، ص۶۵۶، آینده، تهران، ۱۳۵۶ش، ج ۲، شم۹.
...
[ویکی فقه] میرزامحمدطاهر تنکابنی، فقیه، مدرس فلسفه و از رجال سیاسی معاصر بود.
میرزامحمدطاهر تنکابنی در ۱۲۸۰ در قریه کُردیچال، از توابع کلاردشت، به دنیا آمد. پدرش میرزافرج اللّه تنکابنی نام داشت.
مهدی بامداد، شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲ و ۱۳ و ۱۴ هجری، ج۲، ص۱۸۵، تهران ۱۳۵۷ش.
محمدطاهر تا یازده سالگی در موطن خود و تا شانزده سالگی در بلوکِ لَنگای تنکابن مقدمات تحصیل را فرا گرفت
دهخدا، فرهنگ دهخدا، ذیل «طاهر تنکابنی»،
او به گفته خود، در ۱۳۰۵ پس از فوت استادش، آقامحمدرضا قمشه ای، شاگرد میرزا ابوالحسن جلوه شد و تا ۱۳۲۴ نزد وی درس خواند.
محمدطاهربن فرج اللّه تنکابنی، «مختصر شرح احوال میرزای جلوه»، ج۱، ص۶۵۶، آینده، ج ۲، ش ۹ (دی ۱۳۰۶).
...

💡 ولایت آستارا و مردم آن علی‌رغم نقش مهمی که در روی کار آمدن شاه اسماعیل یکم و تثبیت حکومت صفویان داشت، در دوران شاه عباس به علت قیام حمزه‌خان مورد خشم و غضب قرار گرفت ولی در زمان شاه صفی که ساروخان مهرانی حاکم آستارا بود، بار دیگر آستارا و حاکمش مورد توجه قرار گرفت. شاه صفی، ساروخان را پس از فرونشاندن شورش‌های گیلان در ابتدای دوران حکومت خود به خصوص شورش غریب‌شاه گیلانی، به دلیل دلاوری و شجاعت زیادی که از خود نشان داده بود، مورد تشویق خاص قرار داد و به مناسبت‌های مختلف به مصاحبت با او می‌پرداخت. از جمله در شوال ۱۰۴۰ به عزم ضیافت به منزل ساروخان رفته و از لشکر او سان دیده بود. همچنین به قصد شکار، در محرم ۱۰۴۶ به شکارگاهی که توسط ساروخان فراهم شده، عزیمت کرده بود. میرزا محمدطاهر وحید قزوینی در توصیف ساروخان به عنوان یکی از «امرای عظام ولایت ممالک محروسه» در عصر شاه صفی می‌نویسد: