لغت نامه دهخدا
موکب رو. [ م َ / مُو ک ِ رَ / رُو ] ( نف مرکب ) رونده در التزام رکاب شاه. که در موکب پادشاه یا بزرگ یا امیری حرکت کند. که در التزام رکاب سلطان باشد:
مریخ، ملازم یتاقت
موکب رو کمترین وشاقت.نظامی.وشاقان موکب رو زودخیز
به دیدار تازه، به رفتارتیز.نظامی.و رجوع به موکب و موکب روان شود.