مو ستردن

مو ستردن. [ س ُ / س ِ ت ُ دَ ] ( مص مرکب ) موی ستردن. موی تراشیدن. تراشیدن موی سر را. ( از یادداشت مؤلف ). تحلیق. تحلاق. ( منتهی الارب ). و رجوع به موسترده شود.

موی ستردن. موی تراشیدن.

💡 رقیب گرچه ضعیف است در نظر مگذار که مو ز دیده ستردن خوش است خوش باشد

💡 می توان سنگین دلان را چین قهر از جبهه برد نقش اگر بتوان به دست از دل ستردن سنگ را

💡 خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیست آیه حرمت به آب تیغ شستن خوب نیست

💡 چه زنگی میتوان از دل ستردن با سیه رائی چه کاری میتوان از پیش بردن با تن آسانی

💡 سلمان بنام و نامه، درکش قلم که خواهند این نام‌ها ستردن، وین نامه‌ها دریدن

💡 روغد در یورش تیمور لنگ ویران شد و برای همیشه از برگ روزگار ستردن شد.