مدیح گو
مترادفها
ستایشگر، ممدوح
متضادها
مذمتکن، نکوهشگر
لغت نامه دهخدا
مدیح گو. [ م َ] ( نف مرکب ) مداح. مدیح گوی. رجوع به مدیح گوی شود.
فرهنگ فارسی
مداح
جمله سازی با مدیح گو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 منشین خموش، تا ز مدیح سپهبدان؛ یابی برین گروه ملامت شعار دست
💡 مدیح ذات ترا من بشعر چون گویم که کس نیارد پیمود بحر با ساغر
💡 گر بگویند این لقبها در مدیح تا ندارد آن صفت نبود صحیح
💡 ذات پاکش، که از علوم غنی است از صفات و مدیح مستغنی است
💡 تو نیز زمن یافته ای در همه اوقات شکری و مدیحی و دعایی و ثنایی
💡 در دربار پادشاهان قدیمی، همیشه حضور یک مدیح گو که با کلمات پرطمطراق از بزرگی و شکوه حاکم میگفت، برای تقویت غرور پادشاه ضروری بود.
💡 برخلاف یک مدیح گو که تنها از ویژگیهای مثبت فرد میگوید، یک دوست واقعی با انتقادهای سازنده خود به بهبود شخصیت و رفتار شما کمک میکند.
💡 برخی سیاستمداران در فضای مجازی با نقش مدیح گو ظاهر میشوند تا با تعریف و تمجیدهای مبالغهآمیز، باعث محبوبیت کاذب خود در میان افکار عمومی شوند.