محمد بن جعفر ابن نجار

[ویکی شیعه] اِبْنِ نَجّار، ابوالحسن محمد بن جعفر بن محمد بن هارون تمیمی کوفی (تولد ۱۶ محرم ۳۰۳ - وفات جمادی الاول ۴۰۲ / اول اوت ۹۱۵ ـ دسامبر ۱۰۱۱)، محدث، مقری و نحوی. شاگرد ابن عقده و استاد شیخ مفید و نجاشی بوده است.
وی در کوفه زاده شد. در مورد سال تولد او اختلاف هست. برخی، تاریخ تولد وی را سال ۳۱۱ ق بیان کرده اند.
وی از مشایخ کوفه، بصره و بغداد بهره برد. معروفترین استادان او عبارتند از ابوبکر ابن درید ازدی، ابراهیم بن محمد نفطویه، محمد بن یحیی صولی، احمدبن محمدبن سعید ابن عقده، محمد بن قاسم بن زکریا محاربی، عبدالعزیزبن یحیی جلودی، محمد بن حسین خثعمی اشنانی.

💡 از محمد بن جعفر مروى است: امام صادق عليه السلام تسبيح حضرت فاطمه زهراعليهاالسلام را متصلا انجام مى داد و آن را قطع نمى كرد.(78)

💡 پس از آنكه ((القاهر بالله ))به وسيله افسران ترك از خلافت خلع شد، با برادر زادهاش، ابوالعباس، محمد بن جعفر، پسر مقتدر ملقب به الراضى بالله، بيعت كردند. آغازخلافت وى 6 جمادى الاولى سال (322 ه -) و پايانش 10 ربيعالاول سال (329 ه -) بود و مدت خلافت وى 6سال و 11 ماه و 3 روز بود.

💡 آستان مقدس حضرت محمد بن جعفر طيار عليهالسلام در دزفول