لغت نامه دهخدا
( ماه آباد ) ماه آباد. ( اِخ ) ماه آباد که ذکر آن در ویس و رامین بسیار آمده است ماه دینار است یعنی نهاوند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
چو شهرو، ماه رخ زان ماه آباد
چو آذربایگانی سرو آزاد
کنون کاین ماه را ایزد به من داد
نخواهم کو بود در ماه آباد.( ویس و رامین ).مدار او را به بوم ماه آباد
سوی مروش گسی کن با دل شاد.( ویس و رامین ).و رجوع به ماه ( اِخ ) شود.