غیاث شیرازی

غیاث شیرازی. [ ث ِ ]( اِخ ) دولتشاه سمرقندی گوید: غیاث از شاعران شیراز،معاصر سلطان ابراهیم و مردی دانا و مورخ و خوش طبع بود. وی مذهب تشیع داشت و در مناقب خاندان علی ( ع ) قصایدی غراء سروده است. او راست قطعه ای به مطلع زیر:
تهتک در سخن گفتن زیانست
تأمل کن تأمل کن تأمل.( از تذکره دولتشاه سمرقندی ).از نقل باقی اشعار وی بعلت سستی و ضعف ترکیب خودداری شد. رجوع به تذکره مزبور شود.
غیاث شیرازی. [ ث ِ ] ( اِخ ) رجوع به غیاث حلوایی شود.
غیاث شیرازی. [ ث ِ] ( اِخ ) رجوع به غیاث الدین منصوربن صدرالدین شود.
غیاث شیرازی. [ ث ِ ] ( اِخ ) رجوع به غیاث الدین منصور نواده میر غیاث الدین منصور دشتکی شود.

دولتشاه سمرقندی گوید: غیاث از شاعران شیراز معاصر سلطان ابراهیم و مردی دانا و مورخ و خوش طبع بود.

💡 شاه تهماسب هر دو را به دادگاه فرستاد؛ محمود به تبعید به شیراز فرستاده شد که به تحریک خان احمد خان توسط محمد بن غیاث الدین منصور شیرازی که به عنوان مربی اش گماشته شده بود مسموم شد..

💡 معماری این بنا به عهدهٔ خانواده هنرمند شیرازی، قوام‌الدین و غیاث‌الدین بوده است.

💡 غیاث الدین اعظم‌شاه (بنگالی: গিয়াসউদ্দীন আজম শাহ) سومین سلطان بنگال و سلسله الیاس‌شاهیان بود وی یکی از برجسته‌ترین سلاطین قرون میانه در بنگال بود. او با امپراتوری مینگ چین روابط دیپلماتیک برقرار کرد. او با متفکران برجسته در ایران، از جمله حافظ شیرازی، تماس‌های فرهنگی داشت و آسام را فتح کرد.

💡 شاه تهماسب هر دو را به دادگاه فرستاد؛ محمود به تبعید به شیراز فرستاده شد که به تحریک خان احمد خان توسط محمد بن غیاث الدین منصور شیرازی که به عنوان مربیش گماشته شده بود مسموم شد.