غله بوم

غله بوم. [ غ َل ْ ل َ / ل ِ ] ( اِ مرکب ) غله خیز. ملک یا مزرعه ای که غله فراوان داشته باشد و چیز دیگر درآنجا کم باشد. مقابل میوه بوم: و کلار دیهی بزرگ و ناحیتی با آن میرود، و جمله غله بوم است. ( فارسنامه ابن البلخی ص 123 ). یزدخواست و دیه کورو... همه سردسیر است و غله بوم، و هیچ میوه نباشد. ( فارسنامه ابن البلخی ص 123 ). و آب آن [ ابرقویه ] هم آب روان باشد و هم آب کاریز و غله بوم است و بسیار باشد. ( فارسنامه ابن البلخی ص 124 ). جهرم شهرکی است نه بزرگ و نه کوچک و غله بوم است. ( فارسنامه ابن البلخی ص 131 ).

( ~. ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) ملک یا مزرعه ای که غله فراوان داشته باشد.

ملک یا مزرعه ای که بیشتر حاصل آن غله باشد.

( اسم ) ملک یا مزرعه ای که غله فراوان داشته باشد غله خیز.

ملک یا مزرعه‌ای که غله فراوان داشته باشد.

💡 هرات و مروست شهری است کوچک و غله و بوم و میوه روی و هوای معتدل و آب روان دارد و مروست دیهی است بزرگ و همان صفات دارد. (نزهت‌القلوب، حمدالله مستوفی)