عز و جز

عز و جز. [ ع ِزْ زُ ج ِزز/ ج ِ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) رجوع به عز و چز شود.
- عزوجز کردن؛ رجوع به ترکیب «عزوچز کردن » ذیل «عز و چز» شود.

💡 گویی‌که مدح تو سبب عز و شادی است زیرا که مادح تو عزیزست و شادمان

💡 و در كافى از حلبى از امام صادق (عليه السلام ) روايت كرده كه گفت: از آنجناب ازمعناى كلام خداى عز و جل پرسيدم، كه ميفرمايد: (فمن تصدق به فهو كفارة له )، فرمود:يعنى اگر صدقه بدهد، و از قاتل كمتر بگيرد به همان مقدار كه عفو كرده، از گناهانش ‍ميريزد.

💡 احب الاعمال الى الله - عز و جل - الصلوة و هى اخر وصايا الانبياء؛

💡 آرى آنانكه چشم بجهان وسيع روحانى باز كرده، و از لذات و حلاوتهاى عالم ديگرچشيده اند: از جاه و جلال و عز و مقام و لذتهاى دنيوى چشم پوشيده، و بزندگى ساده ومختصرى كه مانع از تحصيل آخرت نيست قانع مى شوند.

💡 آنگاه فرمود: يك سال تمام براى او كار كردند، به گمان اينكه او زنده است، تا آنكهخداى عز و جل حشره موريانه را ماءمور كرد، تا عصاى او را خورد، همين كه سليمان بهزمين افتاد، آن وقت جن فهميدند كه اگر غيب مى دانستند، يكسال تمام بيهوده در عذابى خوار كننده نمى ماندند، (تا آخر حديث ).

💡 فرمود: خداوند عز و جل عين عدل است و به ايمان دعوت كرده است نه به كفر