عدی بن حاتم طائی

[ویکی فقه] ابوطریف عدی بن حاتم فرزند حاتم طائی سخاوتمند معروف عرب، وی مانند پدرش مسیحی بود و در سال ۹ هجری مسلمان شد ایشان از یاران علی (علیه السّلام) بود.
در سال معروف به عام الفیل به دنیا آمد. او مردی برومند و دلیر، مشهور به الجواد بن الجواد (بخشنده پسر بخشنده)، رئیس قبیله ی طی و بر آیین مسیحیّت بود، امّا آن را از مردم پنهان می داشت، زیرا افراد قبیله او بت «فلس» را می پرستیدند.
فرار عدی از اسلام
در ربیع الاول سال نهم هجرت، علی (علیه السّلام) به دستور پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) با گروهی بر قبایل طی حمله برد. عدی قبل از رسیدن سپاه اسلام همراه همسرش گریخت و خویشان خود را رها کرد و در شام در کنار هم کیشان مسیحی اش اقامت گزید. زیرا هیچ کس از عرب پیش از اسلام آوردن چون او پیامبر خدا را ناخوش نمی داشت. مسلمانان بت های آنان به نام رسوب و مخدم را شکسته و دو شمشیر و تعدادی از خویشاوندان عدی را که همراه آنان عمه یا خواهر عدی نیز بود، به اسارت گرفتند و نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) بردند.
ورود عدی نزد پیامبر
بنا بر روایات تاریخی عمه یا خواهر عدی از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) درخواست کرد تا او را نزد خویشانش در شام بفرستد. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) پرسید: «کس تو کیست؟» گفت: «عدی بن حاتم.» فرمود: «همان که از خدا و پیغمبر او گریزان است.» سپس او را سوی عدی فرستاد. خویشاوند عدی از عدی خواست نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) برود. پس او در شعبان سال هفتم و به قول صحیح تر سال دهم هجرت نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) شتافت. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) او را بر جای خود نشاند و خود بر زمین نشست. عدی مسیحی و سالار قومش بود و یک چهارم از غنایم قومش را می گرفت. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) این کارش را که بر خلاف آیین مسیحیت بود، نکوهش کرد. سپس فرمود: «چرا از گفتن لا اله الا الله می گریزی، مگر خدایی جز خدای یگانه هست؟ چرا از گفتن الله اکبر می گریزی، مگر بزرگ تر از خدا کسی هست؟» صدق گفتار پیامبر بر دل عدی نشست و اسلام آورد و پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم)، را بسیار خشنود نمود. وی بعد ها از بزرگان مهاجرین شد. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم)، در ماه شعبان سال دهم هجرت عدیّ بن حاتم را مسئول جمع آوری زکات و صدقات قبیله ی طی و اسد قرار داد.
عدی در دوران خلفا
...
[ویکی شیعه] عَدِی بن حاتِم طائی (؟-۶۷ق.) از اصحاب پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین و رئیس قیبله طَیء. پدر او حاتم طائی در جاهلیت به سخاوت فراوان مشهور بود. او در دوره خلافت امیرالمؤمنین در همه صحنه ها در کنار ایشان بود و در زمان خلافت امام حسن(ع) نیز در کنار ایشان ماند. او در برابر معاویه آشکارا بر محبت فراوان خود به امیرالمؤمنین تأکید می کرد.
پدر او حاتم طایی معروف است که در دوره جاهلیت در سخاوت و بخشندگی زبانزد همگان بود. عدی پس از پدرش رئیسِ قبیله طیّء شد.

💡 عدی بن زید، از دبیران دربار ساسانی را که درس‌خواندهٔ تیسفون بود و به ترجمهٔ اسنادی می‌پرداخت که از حیره به دربار ساسانی می‌آمد، اعدام کرد. به هر ترتیب، خشم خسرو برانگیخته شد، و او بعدها در سال ۶۰۲ یا ۶۰۴ م.

💡 ایزدی‌ها همانند مسلمانان و زرتشتیان روزانه پنج بار به شیوه خود نماز می‌گزارند، اما قبله‌شان در چهار بار از این نمازهای پنج‌گانه، خورشید است و در نیم‌روز، مقبره شیخ عدی بن مسافر. (شیخ عدی، صوفی عرب تبار که قرن ششم هجری می‌زیسته‌است و به باور مورخان، بنیان‌گذار کیش ایزدی است)