دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] سلیمان بن عبد الله معروف به شیخ سلیمان ماحوزوی بحرینی یکی از اعلام بزرگ بحرین در قرن دوازدهم هجری است جناب او محققی ماهر، و محدثی کامل، حکیمی متأله و عالمی با خبر به علم رجال بود. ماحوزوی از کودکی نبوغ خاصی در فراگیری علوم اسلامی داشت و در جوانی تمام قرآن مجید را حافظ بود هر چند در دنیا چندان نزیست اما با وجود عمر کوتاه اثر وجودیش در عالم تشیع و ارتقاء او در مدارج علمی و معنوی خیلی چشم گیر بود و اثرات مفیدی هم از خود به جا گذاشت.
شیخ سلمان ماحوزوی از سید هاشم بحرانی و علامه مجلسی نقل روایت می کند و محقق بحرینی به نام شیخ حسن ماحوزوی زا همین شیخ سلمان نقل روایت کرده است.
(محقق بحرینی فرزند شیخ محمد) از شاگردان صاحب ترجمه بود که خود از علمای بزرگ مکتب گردید و شیخ یوسف بحرینی صاحب حدایق از محضر وی بهره مند بود. محقق بحرینی را اکثر صاحب تراجم علما مخصوصا شاگردش در لؤلؤ (در ردیف علمای بزرگ متذکر است رحمة الله علیهم اجمعین). شیخ سلمان آثار مفید و سودمندی از قبیل معراج: «در شرح فهرست طوسی»، محمدیه در منطق، اربعین در امامت، فواید نجفیه در فقه، عشره کامله در فقه، الشفا در حکمت، رساله ای در وجوب عینی نماز جمعه، رساله ای در افضلیت تسبیحات اربعه به جای حمد (در رکعت سوم و چهارم نماز)، رساله ای در تسمیه مهدی علیه السلام و رسائلی در عبادات... از خویش به جا گذاشت.
ماحوزوی در سال 1075 در ماحوز (بحرین) متولد شد و در سال 1121 در سن چهل و شش سالگی در دونج ماحوز وفات نمود.
