لغت نامه دهخدا
سیاوخش گرد. [ وَ گ ِ ] ( اِخ ) نام شهری است آبادکرده سیاوش. ( فرهنگ رشیدی ). سیاوخش آباد است که نام شهر پسر کیکاوس باشد. ( برهان ):
خنیده به توران سیاوخش گرد
کز اختر چنین کرده شد روز ارد.فردوسی.سیاوخش گردش نهادند نام
همه مردمان زآن بدل شادکام.فردوسی.برفتند سوی سیاوخش گرد
پس و پیش او بر سپه بود گرد.فردوسی.رجوع به سیاوش گرد و سیاووش گرد شود.