زرق سجاده
لغت نامه دهخدا
زرق سجاده. [ زَ س َج ْ جا دَ / دِ ] ( ص مرکب ) که عبادت از روی ریا و مکر کند. که به ریا و دروغ سجاده اندازد و نماز گزارد. ریاکار. زرق ساز:
که ای زرق سجاده دلق پوش
سیه کار دنیاخر و دین فروش.سعدی ( بوستان ).رجوع به زرق و دیگر ترکیبهای آن شود.
فرهنگ فارسی
که به ریا و دروغ سجاده اندازد نماز گزارد.
جمله سازی با زرق سجاده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دلق و سجاده جامی نه پی زرق و ریاست هر چه دارد همه بهر گرو خمار است
