ره سپر شدن

ره سپر شدن. [ رَه ْ س ِ پ َ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) رهسپار شدن. کنایه از رفتن. ( ازیادداشت مؤلف ). رجوع به رهسپار شدن و ره سپر شود.

💡 تا کی شود به رهگذر جرم ره سپر تا کی‌ کنی به معذرت جبر اکتفا

💡 نیای من آن رستم زال زر به مردی شد از هفت خوان ره سپر

💡 دلش چون به اندیشه‌ها گشت رام نهان ره سپر شد به خرگاه سام

💡 ای دیده حقیقت جهان گذران سوی تو به دیده ره سپر دیده وران

💡 ز خلخ سوی چین شده ره سپر نبدشان ز راز نهانی خبر

💡 گر چارپای راه سپر نیست‌گو مباش پایی دو داده است خدا ره سپر مرا